తే.గీ:తెలుగు వారి మెప్పుకు జాతి కొలత, యిచట మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను జంట యౌ మేమె పాశ్చాత్యజాతి బుట్ట మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను? (తెలుగు వాళ్లకి కులతత్త్వం ఎక్కువ కాబట్టి మా కవిత్వాన్ని మెచ్చుకోరు కానీ మేమే పాశ్చాత్యులు గా పుడితే మెచ్చుకునే వారు అని ఒక జంట కవుల ఆవేదన.)
ఉ:మర్త్యుడ నంచు భాగవతమార్గ కవిత్వము వ్రాయు నాకు నీ కీర్త్యభిమానమున్ గరపి గిట్టని న న్నవధాని జేసియున్ మర్త్యులకే యసాధ్యముగ మండగ నిచ్చు సమస్య యిద్దియే? మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా” (నా దారిన నేను ఏదో భక్తి కవిత్వం రాసుకుంటుంటే నాకు కీర్తికాంక్ష పెంచి అవధానిని చేసి మళ్లీ అవధానం లో ఇలాంటి సమస్య ఇస్తావా?అసలు నా పరువు తియ్యటానికే అవధానానికి దింపి ఉంటావు.)
15 కామెంట్లు:
తేటగీతి
వ్రాయనెంతును వచ్చిన భాషలోన
నారికేళ పాకమ్మని నాకుఁ జూపి
భావ గోప్యత, పాండితీ ప్రతిభ లేని
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను
ఉత్పలమాల
కీర్త్యపు భావనన్ విడచి కృత్తిమ రీతిగ భావమల్లి ని
ర్వర్త్యమనంగ మానసము, వ్రాసిన, పాకము నారికేళ సం
వర్త్యమటంచు కొందరిలఁ బల్కిరి, ప్రజ్ఞయె లేని కొందరున్
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా!
పురపు తెలుగు జక్కగ రాని మూఢులయిన
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను ,
తీరుగ కవితలల్ల మా తృప్తి కొరకె
తలచితిమిక యీ వాడుక తక్కుజేయ
ఎంతటి చదువుల జడువ నేమి లాభ
మంటి సంస్కారమించుక యంటకున్న
సోదరా కన నీవంటి శుంఠు డైన
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను.
మర్త్యుడె జ్ఞానజీవిగను మౌలిని కీర్తి గడించె కాదుటే
మర్త్యుడె విద్యనేర్చినను మాన్యుడు పండితు డౌను కాంచగన్
మర్త్యులలోన నుండెదరు మందులు కొందరు యట్టి హీనులౌ
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా.
తే॥ ఆశల వలయమందున ననవరతము
మానవుల జీవితమ్మిల మసలుచుండ
సమయమేది యితరముల చవిఁ గనుఁగొన
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను
ఉ॥ మర్త్యులు బాల్యమంతయును మానక విద్యలు నేర్చుచుండఁగన్
మర్త్యులు యవ్వనమ్మునను మానక విత్తముఁ గూర్చనెంచఁగన్
మర్త్యులు వృద్థులై యటుల మానని జబ్బులఁ బోరుచుండఁగన్
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృత మాధురిన్ గటా
మసలు విహరించు
ఆర్త్యనలంబు మానసమునందున నిండుగ ప్రజ్వలింపగన్
కీర్త్యభికాంక్ష లేక వర కీర్తనముల్ రచియింప స్వామిపై
స్ఫూర్త్యనుభూతి లేని రసశూన్యులు మత్సరమందు శుంఠలౌ
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా!!
మర్త్యులు గతించి చేరిరమరపురమ్ము
వారట కవితాగానము పరిఘటించి
చెప్పితిరట భూలోకము చేరకున్న
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను
మర్త్యులలో మహామహులు మాత్రము చేరిరి దేవభూమి న
మ్మర్త్యులు తల్చినారచట మంజుల కైతల మైకమందునన్
మర్త్యుల కెట్లుచేరునిది మంచికవిత్వము గాదె విన్కనే
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా
స్ఫూర్త్యను భూతి పొందితిని సుందుర కాండ పఠించి చక్కగన్
కీర్త్యను కాంక్ష లేకయును కృష్ణ చరిత్రను వ్రాసి పెట్టితిన్
మర్త్యులు నచ్చి మెచ్చ రస మాధురెరుంగని యట్టి వారలౌ
మర్త్యులు మెచ్చ రైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా
తే.గీ:తెలుగు వారి మెప్పుకు జాతి కొలత, యిచట
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను
జంట యౌ మేమె పాశ్చాత్యజాతి బుట్ట
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను?
(తెలుగు వాళ్లకి కులతత్త్వం ఎక్కువ కాబట్టి మా కవిత్వాన్ని మెచ్చుకోరు కానీ మేమే పాశ్చాత్యులు గా పుడితే మెచ్చుకునే వారు అని ఒక జంట కవుల ఆవేదన.)
ఉ:కీర్త్యభిమానమే కలిగి కృష్ణుని,రాముని గాధ లేవొ భ
క్తార్త్యను సారతన్ నుడువ నందరు మెచ్చెద రయ్య !విప్లవ
స్ఫూర్త్యనుసారమౌ కవిత జూడ ముఖమ్ములు మాడ్చు మూర్ఖు లీ
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా!
(వీళ్ల కెప్పుడూ భాగవత రామాయణాలు,భక్తి గాధలు తప్ప విప్లవస్ఫూర్తి ఉన్నది మెచ్చ రని కొందరు విప్లవకవుల బాధ.)
ఉ:మర్త్యుడ నంచు భాగవతమార్గ కవిత్వము వ్రాయు నాకు నీ
కీర్త్యభిమానమున్ గరపి గిట్టని న న్నవధాని జేసియున్
మర్త్యులకే యసాధ్యముగ మండగ నిచ్చు సమస్య యిద్దియే?
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా”
(నా దారిన నేను ఏదో భక్తి కవిత్వం రాసుకుంటుంటే నాకు కీర్తికాంక్ష పెంచి అవధానిని చేసి మళ్లీ అవధానం లో ఇలాంటి సమస్య ఇస్తావా?అసలు నా పరువు తియ్యటానికే అవధానానికి దింపి ఉంటావు.)
కవి వరేణ్యులు మెచ్చెడి కవిత కవిత
మెచ్చ రెవ్వ రంచు నెదల నొచ్చిన ఫల
మేమి యత్నింప వలెఁ దగ దిట్లనంగ
మర్త్యు లెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను.
ధౌర్త్యము కారణం బగును దల్పఁగ నిక్కము సర్వ లోక ని
ర్వర్త్యము గాదె సత్కవిత భావ్యమె యేరికి విస్మరింప సం
కీర్త్యము నైన నౌర పరికింపఁగ సన్మతి సజ్జనాలికిన్
మర్త్యులు మెచ్చ రైరి గద మా కవితామృత మాధురిన్గటా
పనుల తొందర గలిగియు పవలు రేయి
విధుల నిర్వహణ o బున విసుగు చెంది
చదివి తన్మయము ను చెందు సమయ మేది?
మ ర్త్యు లెవ్వరు మెచ్చ రు మా కవితను
కీర్త్యపకీర్తులా ! జినుని గీతయుఁజాలుగ పారమార్థమున్
ఈ "ర్త్య"ను ప్రాసనీయగను నీప్సిత మొప్పగ చెప్పఁజాలులే
మర్త్యుల డంబ మేల సరి మానిని వాణియు వచ్చిమెచ్చగన్
మర్త్యులు మెచ్చరైరి గద మా కవితామృతమాధురిన్ గటా.
పిన్నక నాగేశ్వరరావు.
హైదరాబాద్.
ప్రాస,యతులకు కలుగక భంగమెపుడు
వ్రాసితిని వందల కొద్ది పద్యములను
ఛందమందున నే పరిచయము లేని
మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను.
పట్టమును గట్టి రలనాడు పద్య మునకు
ఆంగ్ల భాష పై మోజుతో నందరిలను
తేలికగ గనుచున్నారు తెలుగు నిపుడు
*“మర్త్యులెవ్వరు మెచ్చరు మా కవితను”*
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి